#1 – een weekje op de Veluwe

Deze rubriek is terug van weggeweest, een weekdagboekje! En hoewel ik toch besloten heb om die naam niet in de titel te vernoemen, komt er wel elke week een blog online met de hoogtepuntjes, wijze lessen en actualiteiten die ik heb meegemaakt. Iets meer real en iets minder saai dan elke dag opschrijven wát ik heb gedaan (zoals ik voorheen deed). Deze wekelijkse blog wordt een reflectie van de afgelopen week: waar was ik dankbaar voor? Wat kan ik verbeteren? Wat heb ik geleerd?

Ik wil dit met jou delen omdat mijn weekdagboekjes altijd de best gelezen blogs zijn (dus blijkbaar zit jij erop te wachten dat ik dit deel ;-)) en omdat ik jou wil inspireren om minder in ‘successen’ te denken en vaker in ‘lessen’ en ‘geluksmomentjes’ zoals ik dat in mijn boek zo mooi heb genoemd. Win-win! Lees het lekker door als je ge-entertaind wilt worden met mijn verhalen, maar mocht je er iets meer uit willen halen? Ga dan voor jezelf ook eens na wat jouw week jou heeft gebracht en wat je hebt geleerd. Zo’n kleine reflectie kan ontzettend waardevol zijn!

Oké, daar komt ie: #1 – een weekje op de Veluwe

Wandelend

Maandagochtend, de wekker ging en ik besloot nog snel een rondje te gaan rennen voor ik in de trein naar mijn ouders zou stappen. In den bosch meet ik met mijn vriend en bij mijn ouders pakken we de auto naar Beekbergen! We hebben een tiny house geboekt (klik hier voor het huisje #nonspon maar ik weet dat je nieuwsgierig bent ;-)) op de Veluwe en hier gaan we de komende vier nachten verblijven! Mijn intenties voor deze week: minder scrollen/social media, genieten van de natuur om mij heen, genieten van het samen zijn en elke dag lekker naar buiten om te bewegen. We hebben nog even bij mijn ouders geluncht en toen kon het avontuur echt beginnen, op naar Beekbergen!

Uiteraard ging dat niet zoals verwacht, we stonden bij het hoofdkantoor in Apeldoorn in plaats van op het park zelf, haha! Maar om half vier kwamen we aan in het park, bij ons Tiny Huisje voor de komende dagen. Omg, wat is het prachtig hier! Als je nog niet hebt doorgeklikt naar het huisje, ik zal het even beschrijven: Ik zag een laag houten hekje met een opening, daar was een klein pad met houtsnippers. Rechts en links stond een Tiny huis, helemaal van hout gemaakt en voorzien van grote ramen waardoor deze stoere cabines ook nog eens een hele moderne look hadden. Ik keek verder: een vuurkorf. Het paadje liep er als een rondje omheen en in het midden kon je gaan zitten. Het miezerde en de zon ging bijna onder, dus erg aantrekkelijk was dat nog niet, maar het idee is heel cute! Als je omhoog kijkt zie je lampjes, van die gezellige gele. Ze hangen tussen de huisjes en over het paadje waardoor deze verlicht is. Wij moesten langs de vuurkorf en dan naar links, ons plekje! We deden de deur open en stonden allebei met open mond te kijken, wat een mega schattig hutje!

@ Droomparken Beekbergen Tiny Houses

We pakte onze spullen uit, haalde de mountainbikes van de auto en het voelde al meteen als ons plekje. Toch besloten we eerst nog even naar de supermarkt te gaan voordat we echt lekker neer zouden ploffen ;-). Ons doel: we halen genoeg voor de hele week zodat we niet nog eens die rit hoeven te maken (de supermarkt was 10 minuutjes rijden). Spoiler: doel behaald, oh yeah!

Dinsdag besloten we voor een lange wandeling te gaan, ik had een beetje research gedaan en gingen voor het klompen pad van ongeveer 10KM. Op klompenpaden.nl kan je mooie wandelroutes door de natuur en het boerenland vinden #tipje. We hadden een tasje mee met wat eten en drinken en een spel kaarten met vragen erop #tipjetwee. Een deel van de wandeling (vlonders) waren afgesloten ivm onderhoud, maar we zijn zelf creatief geweest met de weg en hebben uiteindelijk alsnog een heerlijke wandeling gemaakt!

Vandaag was ik dankbaar voor het Tiny House waar we zaten en dat we hier echt even alleen waren. Het is zo fijn om even weggehaald te worden uit een wereld die maar door raast. Het was even gewoon alleen wij, de mensen die we tegen kwamen en vriendelijke begroette, de vogels die ons wakker vloten en de pizzabezorger die ons van avondeten voorzag ;-). Mijn affirmatie deze dag: ik adem de frisse lucht in en geniet van het moment.

Woensdag besloten we ons eens even flink in het zweet te werken: we begonnen met 7,5 KM hardgelopen door het bos, het was echt een hele fijne en pittige trailrun. Toen we thuiskwamen trokken we een extra laagje, handschoenen en dikke sokken aan, dronken en eten we wat en sprongen we op de fiets. We hadden een MTB-trail gevonden in de buurt van Uchgelen (5km verderop) en besloten die te gaan rijden. Het eerste stuk naar de trail toe was vooral over de weg, en dat ging dus lekker soepeltjes. Toen begon het echte werk. Linksaf het bos in. We volgende de witte bordjes met een zwarte driehoek en twee bolletjes erop, die moesten ons de weg gaan wijzen. Bocht naar links, bocht naar rechts, lage bomen, zandweggetjes, modderplassen. Alles hebben we gezien. Valsplat, stijl omhoog en als een malle weer naar beneden. Door de natuur, de wildernis, zoals ik dat in Nederland niet gewend ben, maar man man man, hier kan ik wel aan wennen! De bomen waren hoog, hier en daar donkergroen en vooral heel sterk. Misschien vind je het zweverig of raar klinken, maar ik voelde me echt helemaal verbonden met de natuur en dat was awesome.

Ik voelde me zo verbonden dat ik op een gegeven moment even de grond wilde aaien. Oke, misschien kneep ik de linkerhandrem iets te hard in, terwijl mijn rechterhand in mijn trui-zakje aan het graaien was, remde alleen mijn voorwiel en landde ik met een zachte plof in de modder naast het pad. Gelukkig ben ik heel (op wat blauwe plekken en schaafwonden na), is de fiets heel (op de kilometerteller na) en besloten we dat het na 1.5 uur crossen misschien wel een mooie tijd was om weer richting huis te fietsen.

Tijd voor een drinkpauze

Mijn intentie die ik die ochtend had gezet was: ik heb een voldaan gevoel op fysiek gebied. Nou en of. Haha! Helemaal gesloopt kwamen we terug bij het Tiny House aan, we namen een lange douche om alle modder van ons af te spoelen en kropen met een dekentje en serie op de bank. Hoe heerlijk is dat!

De laatste dag, we waren nog helemaal aan het genieten (lees: spierpijn aan het hebben) van gister en besloten dat het vandaag een mooie dag was om lekker helemaal niks te doen en binnen te blijven. We wilde eigenlijk gisteravond nog in de hottub die we hadden gezien, zoals je begrijpt is dat niet gelukt. Toch had ik stiekem nog wel de wens om in die hottub te gaan, maar gezien het slechte weer besloten we toch binnen te blijven. Tot we iemand bij de hottub zagen staan, een vrouw en haar moeder (kwamen we later achter) stonden met blokken hout in hun handen te kijken hoe het werkte. We waren nieuwsgierig en besloten toch even naar ze toe te lopen: ‘gaan jullie een poging wagen?’ vroeg mijn vriend. ‘Zeker! We hebben de gebruiksaanwijzing er net bijgepakt!’ kregen we enthousiast terug. Drie keer raden wat wij binnen 10 minuten ook hadden gedaan. Precies, de andere huttub geclaimd en het hout al klaar gelegd. Eerst het ding met water vullen, dat duurde minimaal een uur dus we besloten om lekker even te wandelen (de twee vrouwen van daarnet waren zo lief om een oogje in het zeil te houden dat onze hottub niet overspoelde).

Toch nog even gewandeld, foto’s gemaakt, liedjes gezongen (ja ons hoor je al van ver aankomen, haha!) en onze adrenaline schoot omhoog omdat we toch besloten hadden om de hottub aan te zetten! #Excited! Toen we terugkwamen zat de tub vol en hoefde we hem alleen nog maar hot te maken ;-). We maakte een vuurtje en door die warmte zou de tub verwarmen, geniaal! Je hebt wel even geduld nodig, 4 uur later was het bad warm en konden we erin. Het was WARM! Maar echt, sauna-warm. Maar wat hebben we genoten. We hebben even een foto laten maken (door die twee lieve mensen van net!) #instaoritdidnthappen right?! ;-). En daarna hebben we heerlijk gedobberd in de tub.

HOT TUB’BEN

Vandaag ben ik dankbaar voor leven in het moment. Het kiezen voor wat op dat moment de fijnste keuze is. En de dag over ons heen laten komen door te genieten van elk moment. Het was een prachtige afsluiter van een mooie week.

Vrijdag, tijd om naar huis te gaan. De spullen hadden we al wat ingepakt, een boterham achter de kiezen en de fietsen weer op de auto gezet. Driving home for weekend, i like that! Op dat we maar vaker dit soort fijne spontane uitjes mogen plannen.

Fijn weekend lieve jij, ga ervan genieten!

Liefs,
Maartje

De Kracht van Teruggeven – over hoe je door terug te geven aan de natuur, jezelf kan vinden. Samen maken we de wereld een beetje groener.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Super leuk dat je op mijn blog terecht bent gekomen. Op mijn website deel ik blogs over artikelen rondom de thema’s duurzaamheid, fitheid, gezondheid & persoonlijke verhalen.  Ook heb ik drie gastbloggers die elke maand wat schrijven.

Best gelezen blogs

Misschien vind je dit ook interessant