Persoonlijke update #1 - Thuiswerken

Normaal gesproken ga ik 5 dagen per week naar school, 2 avonden (en heel de zondag) ben ik te vinden op de hockeyclub, elke donderdagavond heb ik vergadering (en zo af en toe sluit daar een feestje op aan in de stad) en op vrijdag en zaterdag stond ik in de winkel. Mijn week was lekker druk, ik had altijd wat te doen en ik stond nooit stil. Ik kon het allemaal prima managen, maar soms vergat ik mezelf een beetje. Daar had ik dan ook mijn focus op gelegd voor 2020. Dit jaar moest in het teken gaan staan van 'vaker nee zeggen', 'meer tijd voor mijzelf inplannen' en 'minder moeten'. Voordat ik hier echt lekker mee kon beginnen draaide heel de wereld opeens honderdtachtig graden rond. Een pandemie. Oh my gosh, wat was dit dan weer?! VERSCHRIKKELIJK! Het is verschrikkelijk wat er nu gebeurt, overvolle IC's, artsen die 24 uur per dag moeten werken (7 dagen per week), onze economie die op instorten staat en dan heb je nog alle mensen die thuiswerken, voor (gillende) kinderen moeten zorgen en de studenten die achter hun laptop net zo slim moeten worden als dat ze dat in de klas zouden worden. In een woord: CHAOS.


Ik moet eerlijk toegeven dat ik het eerst wel lekker vond; eindelijk had ik overal tijd voor, mijn mega lange to-do lijstje begon leeg te raken en ik had opeens tijd om lekker terug naar mijn ouders te gaan. Side note: ik zit nu al ruim een maand thuis omdat er wat vage gezondheidsklachten zijn, niks ernstigs, maar genoeg om in quarantaine te moeten met z'n drietjes. En ondertussen begint de verveling toe te slaan, maar dat niet alleen, ik merk dat er enorm veel ontlading los komt. Ik zit nu alleen op mijn kamer met een laptop en een notitie boekje. Rust in mijn hoofd betekent namelijk voor mij ontzettend veel inspiratie (dus als ik mooie gedachtes heb probeer ik die op te schrijven - hier kom ik later nog wel een keertje op terug).



Gister had ik een besef momentje; ik bleef namelijk door rennen in de snelheid van de wereld aka 2019, we leven nu in 2020 en alles gaat nu gewoon langzaam. Als ik dus door blijf hollen dan match dat niet meer en dan loop ik mezelf, maar ook de wereld voorbij. En dat kwam los, zelfs een lesje yoga werkte niet meer en dat is voor mij een teken dat ik even serieus moet gaan opletten. Structureel opletten.


Ik heb het gevoel dat ik niet de enige ben, ik deel dit verhaal omdat ik denk dat dit niet alleen voor mij geldt. Het kan best zijn dat jij de afgelopen maanden gewoon kei hard hebt gewerkt om alles voor elkaar te krijgen, verschillende ballen tegelijkertijd in de lucht hield en balanceerde op een koord, maar doordat je zo snel liep daar op kon blijven staan. Nu je stil staat val je om, de balans is even kwijt. En dat is niet erg, daar ben ik nu achter gekomen, het is alleen wel belangrijk dat je die balans weer terug krijgt. En daarom wilde ik even mijn volgende hersenspinsels met jou delen. Komt 'ie:


Crisis; het ‘gewone leven’ staat stil, de dagen tikken weg maar het voelt alsof alles in slowmotion gaat. We hebben opeens alle tijd lijkt het wel, moet je dan ook alles gaan doen? Pak die rust, je hoeft geen nieuwe hobby te vinden, je hoeft niet opeens alles te gaan doen waar je eerst geen tijd voor had, je hoeft geen ‘Home workout’ te doen. Kijken naar anderen voor inspiratie is goed, maar kijk niet tegen ze op. Want iedereen deelt alleen maar wat er goed gaat, welke dingen die wél heeft gedaan en niet wat hij/zij eigenlijk voor ogen had te willen doen, mislukte pogingen of struggles. Vergelijk jezelf alleen met jezelf, juist nu, juist in deze tijd is het zo belangrijk dat je terug keert naar jezelf en je afvraagt; wat is mijn doel? Wat wil IK bereiken vandaag en waar word IK gelukkig van. Er zijn miljoenen dingen die je nu kan doen, maar misschien is het juist wel goed om het allemaal even niet te doen. Even een stapje terug, reflecteren, terug kijken, leren, herstellen en daarna pas weer verder gaan. Met nieuwe intenties en nieuwe doelen, maar met dezelfde jij.

Ik kan echt gelukkig worden van hardlopen, maar vandaag voelde ik het gewoon niet. Weinig energie, veel hogere rust hartslag dan normaal, futloos en het liefst wilde ik de hele dag in mijn bed liggen. Dit heb ik dus ook voor 70% van de dag gedaan. Even toegeven, toegeven aan vermoeidheid, onrust, misschien wel een soort boosheid of angst. Even ontspannen, terug kijken, reflecteren & nieuwe doelen stellen. Mentale doelen. Waar word ik echt gelukkig van? Mijn hoofd leeg kunnen maken, een inspirerende podcast luisteren, vogeltjes horen fluiten in de natuur, het stretchen van mijn spieren en even de focus op het hier, het nu en mijzelf.


Waar wordt jij ECHT gelukkig van? 'Sporten' of 'netflixen' telt niet, wees specifiek! Schrijf het op voor jezelf, plak het op de spiegel of leg het onder je kussen, of deel het met de rest van de wereld natuurlijk (maar dat hoeft dus niet!). Geluk is iets van jou en jij bent de enige die daar over bepaald.


Dit was even een ander blogje dan dat jullie van mij gewend zijn misschien, maar ik hoop dat je het alsnog leuk vond om te lezen. Enjoy the rest of your day!


Liefs,

Maartje




© 2020 Life Of Maart