Wat betekent ‘zelfliefde’ nu eigenlijk?

In deze blog vertellen wij – alle blogsters van lifeofmaart.nl – over zelfliefde. Wat betekent het? Hoe ga je er mee om? Is het wel zo zwart-wit als er nu soms beschreven is? Is het iets wat je ‘wel of niet’ hebt, of blijft het misschien wel een proces voor de rest van je leven. Zelf-liefde is een term die nu ontzettend veel – zeker ook in de media – wordt gebruikt, zonder dat daar echt een definitie aan hangt. Van Dale heeft het woord nog niet in het woordenboek opgenomen, dus ik besloot zelf opzoek te gaan naar een omschrijving en betekenis. Ik vroeg Roos, Lieve en Esther om hetzelfde te doen en hieronder kan je het resultaat lezen. Het is een gebundelde blog, een special-edition. En ik ben er stiekem best wel trots op. Ik ben benieuwd, wat betekent zelfliefde voor jou?

ROOS

Voor mij is zelfliefde heel belangrijk in het dagelijks leven, maar het kan soms ook heel lastig zijn om in praktijk te brengen in de wereld van social media. Overal kan ik wel vergelijkingsmateriaal vinden over mensen die het in mijn ogen beter doen, gezonder leven en er mooier uitzien. Dit is een nogal destructief patroon als het om zelfliefde gaat natuurlijk. Hierom kies ik vaak heel bewust voor momenten waarbij ik even stil sta bij het begrip ‘zelfliefde’. Ik ben zelf heel snel geneigd om met de flow mee mijn to-do lists af te strepen, met vrienden af te spreken of met mijn familie dingen te doen. Hierbij loop ik mezelf snel voorbij door geen momenten van rust te nemen.

Omdat ik weet dat ik snel volle agenda’s heb en snel weinig tijd maak voor mezelf, uit ik mijn zelfliefde vooral in ‘me-time momenten’. Hier maak ik tijd voor mezelf, met mezelf en met niemand anders. Ik probeer dan even stil te staan bij wie ik ben en waar ik dankbaar voor ben. Bewuste tijd voor mezelf nemen houdt in dat ik geen serie of film kijk, mijn social media uitzet en tijd neem voor zelfreflectie, self care en activiteiten waar ik blij van word. Het varieert soms van een paar minuten tot een (halve) dag en kan variëren van het opschrijven van dankbaarheden tot een thuisspa, koekjes bakken, een rondje hardlopen of lekker niks doen. Gewoon een moment waarbij ik alleen dingen doe die mij rust, blijdschap en tijd voor mezelf geven. Door deze activiteiten met niemand anders te doen, ‘dwing’ ik mezelf als het ware om echt te kijken naar waar ik blij van wordt en te waarderen wie ik ben, wat ik doe en waar ik mee bezig ben. Dat is zelfliefde voor mij. Gelukkig zijn met wie ik ben, wat ik doe en waar ik voor sta.

LIEVE

Ik heb even moeten nadenken over wat het begrip zelfliefde precies voor mij betekent. Wat het begrip normaliter betekent weet iedereen zo ongeveer wel. Persoonlijk denk ik dat zelfliefde te maken heeft met respect voor jezelf (je lichaam en geest). Stilstaan bij hetgeen je nodig hebt én hier ook naar handelen. Op dit moment ben ik 29 jaar oud en ik heb er erg lang over gedaan om een portie zelfliefde te kweken. Nog steeds worstel ik met momenten erg met lief zijn voor mezelf. Ik ben van nature iemand die erg streng voor zichzelf kan zijn. Ik wil gezond leven, sporten, goed leren, een leuke vriendin zijn, het financieel goed voor elkaar hebben etc. Momenten van rust inlassen vind ik extreem moeilijk. Het blijft een leerschool om af en toe de touwtjes wat los te laten en tevreden te zijn met wat ik op dit moment heb. Ik mag mezelf namelijk heel erg gelukkig prijzen met de mensen om me heen (lieve vriend, vriendinnen en familie), het werk dat ik momenteel doe (werken in de zorg en steeds meer schrijf kansen) en dat ik dit stukje tekst bijvoorbeeld mag schrijven vanuit een knus huisje ergens in Zuid-Frankrijk. Zelfliefde vind ik een bepaalde balans vinden voor jezelf waardoor jij je gelukkig voelt. Goed voor jezelf zorgen. De ene dag is dat series kijken met een wijntje en een zak chips, de andere dag hardlopen en mijn lichaam voeden met gezonde producten. Al het geluk zit ‘m in kleine dingen. Cliché, maar zo waar.

ESTHER

Wat zelfliefde voor mij betekent? Dit vind ik echt een mega lastige vraag om te beantwoorden. Ik ben er de laatste jaren ontzettend veel mee bezig geweest en ik word er beter en beter in, maar zelfliefde heeft zoveel aspecten dat ik het lastig vind onder woorden te brengen. Waar ik de laatste tijd het meest mee bezig ben geweest is body positivity. Ik zeg altijd tegen mensen dat ik me niet druk maak om hoe ik eruit zie, en dat ik toch wel eet waar ik zin in heb, maar dit is niet altijd helemaal waar. Ik kan altijd wel wat bedenken wat ik niet mooi vind aan mezelf. Een jaar of vijf geleden begon ik met een gedachte experiment. Ik vond het altijd lastig te bepalen of ik nou onder het kopje ‘knap’ of ‘lelijk’ zou vallen. En toen dacht ik, wat nou als ik de allerlelijkste persoon van de hele stad was. Zou dat wat veranderen? Mijn antwoord was: nee. Ik zou nog steeds mijn leven leven zoals ik dat nu doe, ik zou hetzelfde met anderen omgaan als ik dat nu doe. En als er niks verandert, waarom zou ik er dan niet gewoon oké mee zijn dat ik misschien wel de allerlelijkste persoon ben? Het klinkt misschien wat gek, maar dit was voor mij de allereerste stap richting zelfacceptatie. Ik leerde accepteren dat ik misschien wel niet zo knap ben. Gedurende de jaren is er steeds meer ruimte voor positiviteit. Ik heb een tijdje complimenten die ik kreeg opgeschreven en daarmee werd mijn zelfbeeld positiever. (Dit is overigens echt een aanrader, want hierdoor gaat het je vanzelf ook meer opvallen als je complimentjes krijgt en schuif je ze minder snel van je af). Doordat ik mezelf (in welke knappe of niet knappe vorm dan ook) accepteerde kwam er ruimte om ook positieve beelden van mijzelf toe te voegen aan dat zelfbeeld. Nu kan ik ongeveer overal heen, zonder me ook maar druk te maken om hoe mijn lichaam eruit ziet en dat is een ontzettend fijn gevoel.

Ik wil nog wel even erbij zeggen dat jezelf in de allerlelijkste vorm accepteren niet de meest positieve manier is om te beginnen aan een positief zelfbeeld, maar het is hoe het voor mij heeft gewerkt en daardoor vond ik het waard om te delen. Zelfliefde is natuurlijk nog veel meer dan alleen een positief (of neutraal) lichaamsbeeld, maar daar vertellen Maartje, Roos en Lieve je vast meer over!

MAARTJE

Voor mij betekend zelfliefde jezelf omarmen. Jezelf accepteren, ook al kan je dat misschien nog niet helemaal. Zelf liefde staat voor mij gelijk aan innerlijke rust en het gevoel van ‘er mogen zijn’. Zonder oordelen, gewoon een neurale vorm van liefde voor jezelf. Ik vind dit persoonlijk ontzettend lastig. Sociale media, maa rook bedrijven lopen er mee te koop. ‘Tips voor meer zelfliefde’, ‘koop dit en ga meer van jezelf houden’, ect. Ze doen soms alsof het iets is wat je kan bezitten, zelf liefde. Ik denk dat het iets is wat groeit, maar ook blijft groeien en dus nooit helemaal van ‘jouw’ is. Ik vind mezelf heel lief, maar soms ook ontzettend onhandig, niet efficiënt en soms baal ik echt van mezelf. Het betekent niet meteen dat ik dan geen zelfliefde meer heb. Ook het imperfecte, niet-mooie en schaamte mag geaccepteerd worden. Dat vind ik zelfliefde. Zelfde liefde is denk ik ontzettend belangrijk, goed voor jezelf zorgen moet heel hoog op je prioriteiten lijstje staan als je het mij vraagt. Maar ook vind ik dat we er niet zo’n hele hype van hoeven we maken, want het zorgt wéér voor een scheiding, vergelijking en jaloezie. Zelf liefde is een proces waarin je accepteert wie je bent en omarmt wat je hebt.

Ik ben benieuwd, wat vind jij van de term zelfliefde? Kan je je vinden in een van bovenstaande beschrijvingen of denk jij er heel anders over?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Super leuk dat je op mijn blog terecht bent gekomen. Op mijn website deel ik blogs over artikelen rondom de thema’s duurzaamheid, fitheid, gezondheid & persoonlijke verhalen.  Ook heb ik drie gastbloggers die elke maand wat schrijven.

Best gelezen blogs

Misschien vind je dit ook interessant